Korekty cen transferowych

Wytycznie OECD (Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju) z lipca 2017 r. wskazują na kilka rodzajów korekt odnoszących się do cen transferowych.

Można je rozróżnić biorąc pod uwagę różne kryteria, np. podmiot, który ich dokonuje czy datę w jakiej są przeprowadzane. Rozróżniamy korekty pierwotne (primary adjustments), dokonywane przez administrację skarbową jednego państwa. Korekty korespondujące (corresponding adjustments) dokonywane przez administrację skarbową państwa drugiego (pod warunkiem, że jego administracja skarbowa zgadza się z korektami zastosowanymi w pierwszym z państw).

Ponadto Wytyczne definiują również korekty wtórne (secondary adjustments). Są to korekty rozliczeń w zakresie cen transferowych będące konsekwencją nałożenia podatku, wynikającego z rozpoznania transakcji wtórnej.

Nie tyle Wytyczne, co praktyka, wykształciła kolejny rodzaj korekt, dotyczący zyskowności transakcji – korekty końcoworoczne. Są one dokonywane przez podatników zarówno przed, jak i po złożeniu zeznania rocznego.

 

Korekty w polskich przepisach podatkowych

Możliwość dokonywania korekt pierwotnych przez polską administrację skarbową wynika z art. 11c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W artykule zawarte jest upoważnienie organu podatkowego do określenia dochodu lub straty podatnika. Organ podatkowy czyni to bez uwzględnienia warunków wynikających z powiązań pomiędzy podmiotami, w przypadku gdy różnią się one od tych, jakie ustaliłyby pomiędzy sobą podmioty niepowiązane.

Korekty korespondujące weszły do polskiego systemu prawnego w styczniu 2016 r. i są one następstwem zastosowania przez administrację podatkową innego kraju korekty pierwotnej. Możliwość dokonania tej korekty dotyczy jednak wyłącznie sytuacji, w której dochody polskiego podatnika należy skorygować in minus. Teoretycznie więc przepisy nie przewidują możliwości opodatkowania w Polsce dochodów wykluczonych z rachunku podatkowego przez administrację skarbową innego państwa.

Polskie przepisy nie przewidują natomiast możliwości dokonania korekt wtórnych. W ustawie zawarte jest wyłącznie uprawnienie organów do re-charakteryzacji transakcji, które jednak jest odmiennym rodzajem korekty, aniżeli korekta wtórna o której mowa w Wytycznych OECD.

Wspomniana re-charakteryzacja obowiązuje od stycznia 2019 r. i stanowi dla władz skarbowych nowe narzędzie służące do kwestionowania rozliczeń pomiędzy podmiotami powiązanymi. Narzędzie niebezpieczne, ponieważ rynkowość warunków badanych transakcji realizowanych pomiędzy podmiotami powiązanymi jest oceniana przez organ podatkowy na podstawie ich racjonalności ekonomicznej, która nie ma legalnej definicji w ustawie. Jest ono natomiast wykorzystywane w Wytycznych OECD w celu przeprowadzenia weryfikacji, mającej na celu ustalenie czy analizowana transakcja pomiędzy podmiotami powiązanymi zostałaby dokonana w taki sam sposób pomiędzy podmiotami niepowiązanymi w porównywalnych okolicznościach ekonomicznych.

Przed styczniem 2019 możliwość dokonywania korekt końcoworocznych była w dużej mierze teoretyczna. Zgodnie z ugruntowaną linią interpretacyjną organy akceptowały korekty przychodów in plus, natomiast w przypadku korekty kosztów zwiększającej ich poziom organy odmawiały uznania ich za koszty uzyskania w uwagi na brak powiązania z przychodami.

Od stycznia 2019 ustawa jasno wskazuje na możliwość korekty cen transferowych zarówno przez zmianę przychodów jak i kosztów, jednakże po łącznym spełnieniu wymienionych w niej warunków.

Po pierwsze w trakcie roku podmioty obowiązane były przeprowadzać transakcję na warunkach rynkowych. Jest to swego rodzaju zabezpieczenie interesów Skarbu Państwa przed świadomym stosowaniem cen nierynkowych w momencie zawierania transakcji i w trakcie roku podatkowego. Konieczność korekty musi wynikać z obiektywnych przesłanek jakie pojawiły się w trakcie realizacji transakcji. Co więcej muszą być to przesłanki jakie faktycznie zaistnieją i, podkreślmy to raz jeszcze muszą być to czynniki obiektywne.

Kolejnym warunkiem jest posiadanie podpisanego oświadczenia podmiotu powiązanego, potwierdzającego dokonanie przez niego odpowiedniej korekty cen transferowych, w tej samej wysokości.

Dodatkowo druga strona transakcji musi posiadać siedzibę albo miejsce zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo na terytorium państwa, z którym Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, oraz istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z tym państwem.

Kiedy spełnione zostaną wymienione wyżej warunki pozostaje tylko dokonać korekty i ujawnić ten fakt w składanym zeznaniu podatkowym.

Implementacja do rodzimych przepisów możliwości dokonywania korekt, jest co prawda obarczona formalnościami, ale nie ulega wątpliwości istniej możliwość zmiany cen zarówno po stronie przychodowej jak i kosztowej. Taką opcję należy rozważyć szczególnie w ostatnim kwartale 2019 r., szczególnie jeżeli wystąpiły obiektywne przesłanki zmiany warunków transakcji.

Zamknij menu