O czym musi pamiętać przewoźnik dochodząc swoich roszczeń przed sądem?

W przypadku braku zapłaty należnego wynagrodzenia, wierzyciele zazwyczaj decydują się skierować sprawę na drogę postępowania sądowego. Generalnie procedura cywilna nie wymaga uprzedniego wzywania dłużnika do dobrowolnego spełnienia świadczenia, co oznacza, że po bezskutecznym upływie terminu zapłaty można jej dochodzić przed sądem. Od tej zasady istnieją jednak wyjątki, o których należy pamiętać, chcą skutecznie podejmować działania windykacyjne.

Jeden z takich właśnie wymogów przewiduje ustawa oprawo przewozowe i dotyczy on przypadków dochodzenia należności wynikających z krajowego przewozu towarów.

Zgodnie z art. 75 tej ustawy, dochodzenie roszczeń w postępowaniu sądowym przysługuje uprawnionemu po bezskutecznym wyczerpaniu drogi reklamacji, przewoźnikowi zaś – po bezskutecznym wezwaniu zobowiązanego do zapłaty; przy czym, co niezwykle istotne, reklamacje lub wezwanie do zapłaty uważa się za bezskuteczne, jeżeli dłużnik nie zapłacił dochodzonych należności w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia reklamacji lub wezwania do zapłaty.

Nie można o tym zapominać, ponieważ skierowanie pozwu do sądu bez wcześniejszego wykonania ustawowych obowiązków skutkować może przegraną.

Co jednak ważne, jak potwierdził Sąd Apelacyjny w Gdańsku w swym wyroku (sygn. akt V ACa 1009/12), przejściowy brak legitymacji procesowej wynikający z niewyczerpania postępowania reklamacyjnego może zostać uzupełniony także po wytoczeniu powództwa, zarówno podczas postępowania pierwszoinstancyjnego, jak i w trakcie postępowania odwoławczego. To oznacza, że nawet jeżeli dopiero w trakcie trwania procesu wierzyciel (powód) wezwie dłużnika (pozwanego) do zapłaty i termin 3-miesięczny upłynie bezskutecznie, to powództwo winno zostać uwzględnione w razie jego zasadności.

Jeżeli zaś chodzi o treść samego wezwania, to jego konieczne elementy zostały określone w rozporządzeniu Ministra Transportu i Budownictwa w sprawie ustalania stanu przesyłek oraz postępowania reklamacyjnego z dnia 24 lutego 2006 r. (Dz.U. Nr 38, poz. 266).

Przewoźnicy chcący dochodzić swoich należności powinni więc pamiętać o dochowaniu opisanych wyżej formalności, by ich działania przyniosły oczekiwany skutek.

Zamknij menu