Prawo autorskie a strona internetowa

Omówienie tematyki strony internetowej (www) w kontekście praw autorskich należy rozpocząć od wyjaśnienia samej definicji strony internetowej. Jest to dokument zdefiniowany w formacie HTML, udostępniony w Internecie za pomocą serwera www. Dla odbiorcy strona internetowa widnieje jako obraz wyświetlający się w oknie przeglądarki po wpisaniu w niej danego adresu internetowego, np. www.gov.pl.

Wyróżnia się podział stron internetowych na dynamiczne i statyczne. Podział ten jest istotny w odniesieniu do kwalifikacji strony internetowej z punktu widzenia prawa autorskiego oraz na różnice w sposobie tworzenia i budowy tego rodzaju stron. Strony internetowe dynamiczne pracują na podstawie programu komputerowego (aplikacji webowej). Statyczne strony internetowe prezentowane są użytkownikowi w identycznej formie i kształcie w jakich zapisane są na serwerze.

Aby można było uznać stronę internetową za utwór w świetle przepisów prawa polskiego, konieczne jest spełnienie przez nią przesłanek zawartych w art. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wobec tego strona internetowa musi stanowić wytwór człowieka oraz zawierać przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Najczęstszym problemem poruszanym w literaturze, związanym z zakwalifikowaniem strony jako utworu w świetle prawa autorskiego, jest trudność z określeniem przejawu działalności twórczej jak i jej indywidualnego charakteru.

W doktrynie i orzecznictwie za przesłankę działalności twórczej podaje się oryginalność i nowość utworu. Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 7.11.2007 r. w sprawie o sygn. akt (I ACa 800/07) stwierdził, że utwór będący przejawem działalności twórczej, powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta zostanie zrealizowana, gdy dojdzie do powstania subiektywnie nowego wytworu intelektu. Powyższe świadczy o tym, że za wytwór kreatywny z pewnością nie można uznać utworu będącego rezultatem pracy rutynowej, opierającej się na szablonach, które uniemożliwiają autorowi swobodę w podejmowaniu działań i pozbawiają utwór elementu własnej twórczości autora wyrażającej jego osobowość. Kolejną przesłanką warunkującą nadanie utworowi ochrony prawnoautorskiej jest jego indywidualny charakter. Podstawową cechą pozwalającą uznać przejaw danej działalności człowieka za indywidualny, jest niepowtarzalność utworu odzwierciedlająca się w osobowości twórcy i jego charakterze. Indywidualność utworu oznacza, że dzieło, dzięki „odciśnięciu” w nim piętna osobistego twórcy, wyróżnia się na tle innych utworów o takim samym przeznaczeniu, nadając mu niepowtarzalny i indywidualny charakter.

Jak zatem kształtuje się kwestia zaliczenia strony internetowej jako utworu zgodnie z wymaganiami ustawy o prawie pokrewnym i prawach autorskich? Zaliczenie strony internetowej (www) do konkretnej kategorii utworów jest niezwykle ciężkie, z uwagi na różnorodność postaci pod jaką może występować. Ze stroną internetową mamy do czynienia oglądając filmy za pośrednictwem portali internetowych takich jak Netflix, słuchając muzyki poprzez portal YouTube czy czytając bloga.

W celu udzielenia jak najprecyzyjniejszej odpowiedzi na powyższe pytanie konieczne jest dokonanie podziału strony internetowej na jej warstwę programistyczną oraz szatę graficzną i dokonanie dogłębnej analizy tych dwóch warstw pod kątem ich ochrony w świetle ustawy o prawach autorskich.

Tematyka warstwy programistycznej, w kontekście praw autorskich, zostanie omówiona w kolejnym artykule.

#InnovationsTax&LegalCare

Autor:

Magdalena Raniszewska – radca prawny

Sara Lipner – prawnik

Zamknij menu