Na początku przypomnijmy, czym jest safe harbour. Jest to uproszczenie w ustalaniu cen transferowych, które chroni podatnika przed doszacowaniem dochodu w zakresie oprocentowania. Innymi słowy, ustawa przyjmuje fikcję prawną, zgodnie z którą oprocentowanie jest rynkowe, jeżeli transakcja zostanie przeprowadzona zgodnie z przewidzianymi w niej warunkami.
Uproszczenie dotyczy przede wszystkim pożyczek, jednak może mieć również zastosowanie do kredytu i emisji obligacji.
Jakie warunki musi spełnić taka umowa, by mogła być objęta safe harbour?
- Oprocentowanie w ujęciu rocznym na dzień zawarcia umowy jest ustalane w oparciu o rodzaj bazowej stopy procentowej i marżę, określone w obwieszczeniu ministra finansów aktualnym na dzień zawarcia tej umowy;
- Nie przewidziano w umowie innych niż odsetki opłat, w tym prowizji lub premii;
- Finansowanie zostało udzielone maksymalnie na 5 lat;
- W trakcie roku podatkowego łączny poziom zobowiązań albo należności podmiotu powiązanego z tytułu udostępnionego kapitału z podmiotami powiązanymi, liczony odrębnie dla udzielonego oraz zaciągniętego finansowania wynosi nie więcej niż 20 000 000 zł lub równowartość tej kwoty;
- Pożyczkodawca nie jest podmiotem, który ma swoją siedzibę w kraju uznawanym za raj podatkowy.
Odnosząc się do pierwszego warunku, o którym mowa powyżej, zgodnie z obwieszczeniem z dnia 20 grudnia 2024 r., od dnia 1 stycznia 2025 r. rodzaj bazowej stopy procentowej dla pożyczek jest zależny od waluty, w jakiej udzielono pożyczki i stanowi:
- w złotych – WIBOR 3M albo WIRON 3M Stopa Składana,
- w dolarach amerykańskich – 90-day Average SOFR,
- w euro – EURIBOR 3M,
- we frankach szwajcarskich – SARON 3 months Compound Rate,
- w funtach brytyjskich – SONIA 3M Compound Rate
A ile ma wynosić marża?
- dla pożyczkobiorcy wynosi maksymalnie 2,6 punktu procentowego,
- dla pożyczkodawcy wynosi minimalnie 2,0 punkty procentowe.
Zatem, ile powinno wynosić oprocentowanie w przypadku pożyczki w złotych? Przykładowo może być to WIBOR 3M + 2,3 p.p.
Ponadto w przypadku ustalania wynagrodzenia w transakcjach finansowych warto monitorować również kwestię odejścia od WIBOR, w stosunku do którego planowane jest zaprzestanie jego publikacji. W tym zakresie warto przemyśleć dodanie do umowy ewentualne postanowienia umożliwiające zmianę oprocentowania na wypadek braku dostępu do wskaźnika. Rekomendowane jest również monitorowanie na bieżąco regulacji w tym zakresie
Warto wspomnieć, że w RCL pojawił się nowy projekt , który bezpośrednio wpłynie na omawianą kwestię (UD116). Zgodnie z tym projektem zmianie ma ulec kwestia ustalenia wynagrodzenia. Zgodnie z proponowanym nowym brzmieniem przepisu: wysokość oprocentowania pożyczki ma być ustalana w oparciu o stopę zmienną, nie rzadziej niż co 3 miesiące, przy zastosowaniu rodzaju bazowej stopy procentowej i wysokości marży, ogłoszonych w aktualnym na dzień zawarcia umowy obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Zmiana polega zatem na doprecyzowaniu, że safe harbour dla transakcji pożyczkowych obejmuje wyłącznie pożyczki z oprocentowaniem zmiennym (tj. stopa bazowa + marża). Dodatkowo zostanie wprowadzona określona minimalna częstotliwość aktualizacji oprocentowania – co najmniej raz na 3 miesiące.
Zmiana ta z pewnością pozwoli ograniczyć wątpliwości interpretacyjne jakie występowały w związku z możliwością stosowania uproszczenia do pożyczek z oprocentowaniem stałym, zatem w mojej ocenie należy ją ocenić pozytywnie.
Co ważne w przypadku safe harbour finansowego należy pamiętać, że należy zaraportować MDR. Warto wspomnieć, że planowane są zmiany, które ograniczą raportowanie do schematów podatkowych transgranicznych.

Maria Owczarska, Doradca Podatkowy














